Συλλαλητήριο, “αριστερές” ιδεοληπτικές θεωρήσεις και πρακτικές πολιτικών

Συλλαλητήριο, “αριστερές” ιδεοληπτικές θεωρήσεις και πρακτικές πολιτικών

Πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από το συλλαλητήριο είχαμε –και έχουμε- μια συντονισμένη προσπάθεια σπίλωσης όσων βρέθηκαν εκεί. Ξεκίνησαν συζητήσεις λοιπόν με ερωτήματα όπως γιατί αρνούμαστε τον προσδιορισμό της χώρας με 2ο συνθετικό τον όρο Μακεδονία...

του Κυνικού

Ζήσαμε ένα μεγαλειώδες σε όγκο συλλαλητήριο και αναμένουμε το επόμενο το οποίο προβλέπεται ακόμα μεγαλύτερο στις 4 Φεβρουαρίου στο Σύνταγμα.

Μοναδική παραφωνία; Η “αριστερή” ιδεοληψία και τα κόκκινα Virtual Reality Headset που φορούν. Έφτασαν δε σε τέτοιο βαθμό οι “αναλύσεις” τους –προπαγάνδα λέγεται αλλά ας το προσπεράσουμε- ώστε είμαι σίγουρος ότι ο Joseph Goebbels στριφογύρισε –τουλάχιστον ό,τι απέμεινε από τα υπολείμματα του σκελετού του-  ικανοποιημένος αρκετές φορές στον τάφο του.

Πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από το συλλαλητήριο είχαμε –και έχουμε- μια συντονισμένη προσπάθεια σπίλωσης όσων βρέθηκαν εκεί. Ξεκίνησαν συζητήσεις λοιπόν με ερωτήματα όπως γιατί αρνούμαστε –εμείς οι πολίτες, το επίσημο κράτος είναι σε άλλο μήκος κύματος σε σχέση με τον λαό- τον προσδιορισμό της χώρας των σκοπιανών με 2ο συνθετικό τον όρο Μακεδονία και γιατί δεν τους δίνουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού! Η απάντηση είναι απλή. Γιατί οι κάτοικοι αυτού του κράτους είναι ένα συνονθύλευμα αλβανών και σλάβων και δεν έχουν τίποτε κοινό με την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό. Αναφέρομαι στη εποχή του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι δε φυσικό αυτό γιατί απλά είναι μεταγενέστεροι στην περιοχή! Φυσικά δεν πτοούνται και, με μόνιμη επωδό το ότι ζουν εκεί αιώνες, υποστηρίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ονομαστούν όπως επιθυμούν! Και ενώ κόπτονται για τα δικαιώματα των αλβανών και σλάβων μας αφαιρούν επιδεικτικά το δικαίωμα του να μην αποδεχόμαστε, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, μια τέτοια εξέλιξη! Αλήθεια, πόσο υποκριτές είστε; Και πόσο αδιάφοροι; Δεν σας ενδιαφέρει ακόμα κι αν ξέρετε ότι σε κάθε περίπτωση η χρήση του όρου Μακεδονία θα οδηγήσει σε εδαφικές διεκδικήσεις. Και το “επιχείρημα” ότι δεν έχουν στρατό δεν ισχύει, ειδικά μιλώντας για το χρονικό πλαίσιο στο οποίο θα εμφανιστούν αυτές οι διεκδικήσεις και οι δυνάμεις που θα συνδυαστούν ώστε να επιτευχθεί αυτός ο στόχος…

Στη διάρκεια του συλλαλητηρίου ξεκίνησαν τα προβλήματα στις μετακινήσεις (…), η παραπληροφόρηση σχετικά με τον όγκο του (…) αλλά και η υποτίμηση έως γελοιοποίηση των συμμετεχόντων σε αυτό! Κλασική μέθοδος προπαγάνδας. Οι συμμετέχοντες για τους κρατικά ελεγχόμενους αλλά και διαφωνούντες έγιναν από δεκάδες(!), μερικές χιλιάδες, 90.000 και κάποιος αφού χρησιμοποίησε τοπογράφους(!!!) κατέληξε στους 240.000! Εντωμεταξύ, δημοσιογραφίσκοι, μεγαλο-δημοσιογράφοι και διαφωνούντες από ένα γεγονός στο οποίο πήραν μέρος περίπου 500.000 χιλιάδες άνθρωποι επέλεξαν να δείξουν φωτογραφίες μερικών –μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού- γραφικών και μελών της ΧΑ, που κι αυτοί λίγοι ήταν. Και δεν έμειναν σε αυτό. Χαρακτήρισαν συλλήβδην τους συμμετέχοντες ως ακροδεξιούς και φασίστες. Ο ένας χρησιμοποιεί φράσεις όπως:

Και κάτω από τα μπαλκόνια του Χίτλερ αγνοί καθημερινοί άνθρωποι ήταν, ούτε φασίστες, ούτε καν εθνικιστές.

Ο άλλος:

Ενοχλούνται πολλοί γιατί τους αποκαλούν εθνικιστές κι όχι πατριώτες. … Στο μεταξύ, αν ενοχλούνται, ας προσέχουν τις παρέες τους. Η συμμετοχή σε τέτοια είναι πολιτική πράξη, κατεξοχήν δημόσιου χαρακτήρα, ενεργή και αυτοπροσδιοριστική πέρα για πέρα, άρα κρίνεται – και αποδομείται. …

Σοβαρά τώρα; Με λογικά άλματα και ιδεοληπτικούς αφορισμούς χαρακτηρίζετε μισό εκατομμύριο κόσμο, και όλους εκείνους που δεν μπόρεσαν να παραστούν; Δεν νομίζετε ότι με αυτό τον τρόπο υποτιμάτε πριν από όλους τον εαυτό σας; Επιπλέον, ο αυτοπροσδιορισμός αφορά στο υποκείμενο που προσδιορίζει τον εαυτό του. Όταν ο παρατηρητής είναι αυτός που χαρακτηρίζει και αναφέρεται σε άλλον τότε μιλάμε για προσδιορισμό! Έτσι για να μαθαίνουμε και λίγα κάπως καλύτερα ελληνικά.

Το κακό με όλους αυτούς τους τύπους είναι έχουν διαβάσει από αρκετά έως πολύ. Κακό να διαβάζεις πολύ; Φυσικά και όχι και εδώ είναι το παράδοξο! Το ότι έχουν διαβάσει πολύ ενώ θα έπρεπε να διευρύνει τη σκέψη τους τους έχει οδηγήσει στο να θεωρούν ως θέσφατα αυτά τα οποία γράφουν, λένε ή πιστεύουν και μπρος στο δικό τους λευκό όλα τα άλλα είναι μαύρα! Μόνο που θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι ανάμεσα στο λευκό, ακόμα και το δικό τους λευκό, και το μαύρο υπάρχει μια τεράστια περιοχή με γκρι. Και κάτι τελευταίο. Καλό είναι να διαβάζεις Μπρεχτ, Μαρξ, Μπακούνιν και ό,τι άλλο νομίζεις –ο Μπρεχτ δεν μπήκε τυχαία-. Καλύτερο όμως είναι να τους κατανοείς. Και ακόμα καλύτερο είναι αυτά που διάβασες και πιθανώς κατανόησες να έχεις τη δυνατότητα να τα μεταφέρεις στο παρόν κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικό  γίγνεσθαι. Διαφορετικά κινδυνεύεις να θεωρητικολογείς χωρίς ψήγμα ρεαλισμού και να αναφέρεσαι σε μια άλλη ιδεατή -αποκλειστικά δική σου- πραγματικότητα.

Από τον πολιτικό δε κόσμο προκρίνεται η λύση του γεωγραφικού ή χρονικού προσδιορισμού με χρήση του όρου Μακεδονία erga omnes. Φυσικά, πονηρά αναφέρονται σε εξάλειψη του αλυτρωτισμού και διάφορα άλλα στο ίδιο μήκος κύματος. Αυτό που δεν μας λένε είναι πως θα το πετύχουν αυτό. Αν είναι γεωγραφικός ο προσδιορισμός πχ Βόρεια Μακεδονία αυτό θα τους στερήσει τη δυνατότητα να μιλάνε για κατεχόμενη Νότια Μακεδονία ή Μακεδονία Αιγαίου όπως την αποκαλούν έως σήμερα; Το ίδιο δεν ισχύει και με τον χρονικό προσδιορισμό; Και με ποιο ακριβώς τρόπο θα το πετύχουν πέραν του όποιου προσδιορισμού; Θα είναι το ίδιο επιτυχημένοι όπως με την Τουρκία η οποία έχει υπογράψει και κάποιες συνθήκες (και τις οποίες εμπράκτως αμφισβητεί);

Τέλος, εθνική διπλωματία δεν μπορεί να διεξάγεται με νοοτροπία συνδικαλιστή! Αυτές οι νοοτροπίες δε χωράνε εκεί… Πολύ χειρότερο είναι ότι ο συνδικαλιστής δεν αντιλαμβάνεται το ότι με την πρακτική του πέφτει στο γκρεμό. Η νοοτροπία του αλλά και οι πρακτικές που ακολουθούσε δεν τον αφήνουν να δει καθαρά. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι όταν θα πέσει στο γκρεμό και έχοντας παρασύρει μαζί του και έναν ολόκληρο λαό, θα αδυνατεί να αναγνωρίσει το λάθος του. Του φταίνε λοιπόν όλοι οι υπόλοιποι μέχρι και ο ίδιος ο Θεός που απέτυχε, εκτός από αυτόν βεβαίως. Γιατί ο συνδικαλιστής είναι πάντα αλάνθαστος… του το επιβάλλει αυτό άλλωστε η συνείδηση του!

Την ίδια καταστροφική συνδικαλιστική νοοτροπία τη βιώσαμε και με την περήφανη -τρόπος του λέγειν- διαπραγμάτευση που οδήγησε σε νέο μνημόνιο, νέα επώδυνα μέτρα, αλλά κυρίως στο τέλος της αριστεράς -αν ποτέ υπήρξε- στη χώρα μας.

Παρόλα αυτά οι άνθρωποι αυτοί αν τους ρωτήσεις δηλώνουν και αριστεροί και περήφανοι!

Τα συνδικαλιστικά κατάλοιπα είναι δύσκολο να ξεπεραστούν… όσο δεν ξεπερνιούνται όμως η χώρα πλέον θα βλάπτεται και εθνικά! Και αυτό δυστυχώς είναι ανεπανόρθωτο!

Ραντεβού στις 4 Φεβρουαρίου στο Σύνταγμα.

Πρόσφατα Άρθρα

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Cancel reply

Απόψεις

Αρθρογράφοι

Εξοπλισμοί

Βίντεο