Μνημοσύνο στο Μνημείο Υποβρυχίων στον Φλοίσβο – ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΌΣΥΝΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ

Μνημοσύνο στο Μνημείο Υποβρυχίων στον Φλοίσβο – ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΌΣΥΝΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ

Την Κυριακή 12 Μαΐου 2019 τελέσθηκε στο μνημείο Υποβρυχίων που βρίσκεται στον Φλοίσβο Π. Φαλήρου το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο των πεσόντων κατά τον Β’ Π.Π πληρωμάτων των Υποβρυχίων καθώς και των εν ειρήνη θανόντων αποφοίτων της Σχολής Υποβρυχίων. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους: ο Δήμαρχος Π. Φαλήρου Διονύσιος Χατζηδάκης, ο Δ.Δ.Μ.Ν Αντιναύαρχος Αριστείδης

Την Κυριακή 12 Μαΐου 2019 τελέσθηκε στο μνημείο Υποβρυχίων που βρίσκεται στον Φλοίσβο Π. Φαλήρου το καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο των πεσόντων κατά τον Β’ Π.Π πληρωμάτων των Υποβρυχίων καθώς και των εν ειρήνη θανόντων αποφοίτων της Σχολής Υποβρυχίων.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους: ο Δήμαρχος Π. Φαλήρου Διονύσιος Χατζηδάκης, ο Δ.Δ.Μ.Ν Αντιναύαρχος Αριστείδης Αλεξόπουλος Π.Ν ως εκπρόσωπος των Α/ΓΕΕΘΑ και Α/ΓΕΝ, ο Αντιπλοίαρχος Ν. Πατσάκης Π.Ν Υπασπιστής της Α.Ε του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Ναυτικός ακόλουθος του Ηνωμένου Βασιλείου Πλοίαρχος Tim Ferns , ο Διοικητής Υποβρυχίων Πλοίαρχος Λεωνίδας Αναγνωστόπουλος, ο Διευθυντής της Υ.Ι.Ν Πλοίαρχος Ι. Διαμαντάκης Π.Ν, ο πρόεδρος της Ε.Α.Α.Ν Αντιναύαρχος Σπυρίδων Περβαινάς, ο επιστολέας Δ.Υ Πλοίαρχος Κ. Τουρκαντώνης, ο πρόεδρος της ένωσης καρδιοπαθών Αντιπλοίαρχος (Ε) Κ. Μακρής, ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εφέδρων αξιωματικών Ασλανίδης – κυβερνήτες – αξιωματικοί – Ανθυπασπιστές – υπαξιωματικοί πληρώματα υποβρυχίων καθώς και συνάδελφοι ε.α μέλη του Συνδέσμου Υποβρυχίων.

Η τελετή άρχισε με επιμνημόσυνη δέηση από το πάτερ Ιουστίνο, ακολούθησε ομιλία του Προέδρου του Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων Αντιναυάρχου Π. Ραδίτσα Π.Ν ε.α και προσκλητήριο πεσόντων απο τον Αντιπλοίαρχο (Ε) Δ. Δέδη Π.Ν ε.α, ακούστηκε ο Θούριος των υποβρυχίων που έλεγαν τα πληρώματα φεύγοντας για τις αποστολές, έγινε κατάθεση στεφάνων από τους: Δήμαρχο Π. Φαλήρου, πρόεδρο Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων και το Άγγλο Ναυτικό ακόλουθο, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και ακολούθως έγινε ανάκρουση του Εθνικού μας ύμνου.

Ο πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων Αντιναύαρχος Π. Ραδίτσας Π.Ν ε.α ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους και αναφέρθηκε στο ιστορικό δράσης των υποβρυχίων κατά τον Β’ Π.Π:

“Εδώ είμαστε για μια ακόμη φορά. Εδώ στο μνημείο των Υποβρυχίων. Όλοι εμείς που υπηρετήσαμε και αυτοί που ακόμα υπηρετούν στα «μαύρα πλοία», τα αγαπημένα μας Υποβρύχια. Εκεί όπου καταλάβαμε τι σημαίνει ευθύνη, εμπιστοσύνη, αλληλεξάρτηση. Εκεί που μάθαμε τι σημαίνει εμπεριστατωμένη γνώση και τι αξία έχει σε δύσκολες στιγμές. Εκεί που δείξαμε σε όλους τι σημαίνει δέσιμο ενός πληρώματος, ανεξάρτητα βαθμών αλλά παράλληλα μη ξεχνώντας την ιεραρχία του ποτέ. Είμαστε εδώ, γιατί δώσαμε μια υπόσχεση, όχι σε κάποιον άλλον, αλλά στον εαυτόν μας, ότι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, ότι θα τιμούμε πάντα και θα αποτίουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής, σεβασμού, ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης προς τους 108 Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και ναύτες που που υπηρετώντας σε υποβρύχια κατά τον Β! Παγκόσμιο Πόλεμο έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα. Αυτούς, που μαζί με άλλους πολλούς δημιούργησαν την παράδοση στη Διοίκηση Υ/Β. Μια παράδοση που έχουμε υποχρέωση να διατηρήσουμε βρισκόμενοι είτε σε ενέργεια είτε σε αποστρατεία.

Τιμούμε λοιπόν όλους αυτούς που έπραξαν το καθήκον τους, πιστοί στον όρκο που έδωσαν, να υπερασπίζονται τις σημαίες μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους. Και Σημαία δεν είναι μόνο το ιερό σύμβολο κάθε Έθνους, αλλά η ιδέα του ίδιου του Έθνους. Υπερασπίζονταν λοιπόν την ίδια την ιδέα του Έθνους, της πατρίδας, στην οποία έδωσαν, την ζωή τους, το πολυτιμότερο δώρο του θεού προς τον άνθρωπο. Τα ονόματά τους αποτυπώθηκαν σε λίγες από τις πάμπολλες χρυσές σελίδες της ιστορίας της Ελλάδας. Πράξη σαν αυτή, να πεθάνεις δηλαδή για την πατρίδα, χωρίς στιγμή να σκεφτείς τι χάνεις ή τι αφήνεις πίσω σου, είναι πράξη ηρωισμού. Δεν θα πρέπει λοιπόν να τους θυμόμαστε ευκαιριακά, αλλά θα πρέπει να τους θυμόμαστε και κυρίως να τους τιμούμε πάντα, γιατί χάρη σ΄ αυτούς, αλλά και σε άλλους σαν αυτούς, σήμερα υπάρχουμε και ζούμε ελεύθεροι.

Χατζηκωσταντής, Μαριδάκης, Αντωνίου, Λάσκος, Τρουπάκης, Στάμου, Τουρνάς, Κονίδης, Μέρλιν, Αρσλάνογλου, Κωστάκος, Δανιόλλος, Άννινος, Μυκόνιος, Ρουσσέν, Καβαλούδης, Σταράκης, Ξένος, είναι μερικά από τα ονόματα των 108 νεκρών των πληρωμάτων των Ελληνικών Υ/Β κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι τα ονόματα που το Πολεμικό Ναυτικό, τιμώντας την υπέρτατη θυσία τους, έδωσε σε πλοία του στόλου μας. Μια τιμή που αντανακλάται και στη Διοίκηση Υ/Β που η απώλεια του 66% των υποβρυχίων της και του 35% του προσωπικού της, την κατέστησε την Διοίκηση με το μεγαλύτερο αναλογικά ποσοστό απωλειών, από όλες τις Διοικήσεις των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων κατά την διάρκεια του πολέμου.

Στον Β΄ΠΠ τα Υ/Β του Ελληνικού στόλου παρά την παλαιότητά τους, την παρωχημένη για την εποχή τους τεχνολογία, με προβλήματα τόσο στον επιχειρησιακό τομέα, όσο και στην διαβίωση του πληρώματος έδρασαν αποτελεσματικά και είχαν πολλές επιτυχίες.

Μία φράση του αειμνήστου Ναυάρχου Σακελλαρίου, Αρχηγού Στόλου στη περίοδο του πολέμου αποδίδει καλύτερα από κάθε άλλο σχολιασμό την κατάστασή τους:«…μόνο από το Ελληνικό Ναυτικό και από τα άξια πληρώματα τους μπορούσαν να διατηρηθούν στην ενέργεια και να δράσουν, ενώ σε οποιοδήποτε άλλο κράτος θα ήταν εκτός υπηρεσίας…».

Η παλαιότητά τους και τα όποια προβλήματά τους δεν στάθηκαν εμπόδιο στο να αναλάβουν άμεσα δράση. Αρχικά με αμυντικές περιπολίες στις προσβάσεις του Πατραϊκού για αποτροπή πιθανής Ιταλικής αποβατικής ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή και στη συνέχεια με επιθετικές περιπολίες στην Αδριατική και ειδικότερα στο στενό του Οτράντο με αποστολή τον εντοπισμό και βύθιση Ιταλικών μεταγωγικών.

Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την αποδημία του στόλου στην Αλεξάνδρεια, ενσωματώθηκαν στους στολίσκους των βρετανικών υποβρυχίων και ανέλαβαν αποστολές για εντοπισμό και προσβολή εχθρικών πλοίων στο Αιγαίο καθώς και ειδικές αποστολές όπως αποβίβαση πρακτόρων και πολεμικού υλικού σε Ελληνικές ακτές. Μέχρι το τέλος του πολέμου η Διοίκηση Υ/Β έχει χάσει τέσσερα, τα ΠΡΩΤΕΥΣ – ΓΛΑΥΚΟΣ – ΤΡΙΤΩΝ – ΚΑΤΣΩΝΗΣ. Πώς όμως χάθηκαν αυτά τα Υ/Β; ποια ήταν η τελευταία τους δράση;

Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ Υ-3

Στην τρίτη πολεμική περιπολία του στο στενό του ΟΤΡΑΝΤΟ, με Κυβερνήτη τον Πχη Μιχ. Χατζηκωνσταντή, το πρωινό της 29ης Δεκεμβρίου 1940, εντόπισε και προσέβαλλε Ιταλική νηοπομπή αποτελούμενη από τρία μεταγωγικά και δύο συνοδά, βυθίζοντας το ατμόπλοιο SARDEGNA, στην είσοδο του κόλπου της Αυλώνας. Όμως το Ιταλικό συνοδό ΑΝΤΑΡΕΣ αντελήφθη τα ίχνη των Τ/Λ και αμέσως μετά 3 ν.μ μακριά του, την ΠΡ του Υ/Β, για λίγο έξω από την επιφάνεια. Το Ιταλικό σκάφος κατευθύνθηκε ταχύτατα προς το σημείο, ετοιμάζοντας ταυτόχρονα 4 βόμβες βάθους ρυθμισμένες να εκραγούν σε μέγιστο βάθος. Ενώ ετοιμαζόταν για την άφεσή τους ξαφνικά μπροστά του εμφανίστηκε πάλι το ΠΡ τμήμα του Υ/Β μέχρι τον πυργίσκο. Ακολούθησε βίαιος εμβολισμός του Υ/Β. Το Τορπιλοβόλο έπαθε αρκετές ζημιές με τον εμβολισμό αλλά κατόρθωσε να ρίξει τις βόμβες του. Μετά από λίγο εμφανίστηκαν στην επιφάνεια της θάλασσας φυσαλίδες, κηλίδες πετρελαίου και συντρίμμια. Το Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ Υ-3 βυθίστηκε αύτανδρο και ήταν παράλληλα και η πρώτη απώλεια του Ναυτικού μας με 48 νεκρούς.

Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ Υ-6

Από τα τέλη του ’41 το Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ βρίσκεται στη Βαλέτα της Μάλτας για γενική επισκευή. Στις 27 Φεβρουαρίου 1942 το λιμάνι της Βαλέτα, δέχεται επίθεση από την γερμανική Luftwaffe. Κατά την επίθεση αυτή σκοτώνονται ο Κυβερνήτης του υποβρυχίου Πλωτάρχης Βασίλης Αρσλάνογλου και ο Ανθυποπλοίαρχος Ιωάννης Κωστάκος. Στις 4 Απριλίου 1942 το λιμάνι δέχεται και πάλι επίθεση από τα γερμανικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα το ανήμπορο να αντιδράσει Υ/Β, να βληθεί και να βυθιστεί άδοξα μέσα σε δύο λεπτά.

Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ Υ-5

Στην 15η πολεμική περιπολία του, με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Ε. Κοντογιάννη, στις 16 Νοεμβρίου 1942 ευρισκόμενο στο Στενό Καφηρέα με αποστολή την αποβίβαση πρακτόρων και πολεμικού υλικού στην Κάρυστο εντοπίζει εχθρική νηοπομπή και επιτίθεται. Εντοπίζεται όμως και καταδιώκεται από Γερμανικό ανθυποβρυχιακό. Η καταδίωξη άρχισε στις 18.30. Μετά από τέσσερεις ώρες συνεχούς κυνηγητού και πέντε επιθέσεις από το γερμανικό πλοίο, με συνολικά 58 βόμβες βάθους και αφού υπέστη σοβαρότατες βλάβες και διαρροές, ο Κυβερνήτης διέταξε ανάδυση και «εξόρμηση δια πυροβόλου». Η άνισος αλλά ηρωική αναμέτρηση καταλήγει στη βύθιση δια εμβολισμού του Υ/Β, την απώλεια 24 και την αιχμαλωσία 28 εκ των μελών του πληρώματος, ενώ οι Νικόλαος Μαρουλάς (Αρχικελευστής ηλεκτρολόγος) και Δημήτριος Παπαδημητρίου (Δίοπος ηλεκτρολόγος) έφτασαν κολυμπώντας στην Εύβοια, διαφεύγοντας στην συνέχεια στην Μέση Ανατολή από όπου συνέχισαν τον αγώνα.

Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ Υ-1

Στην 7η πολεμική περιπολία του, ευρισκόμενο βόρεια της Σκιάθου στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, το ΚΑΤΣΩΝΗΣ με κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Λάσκο, περιπολούσε κοντά στις ανατολικές ακτές του Πηλίου, περιμένοντας την διέλευση ένφορτου πλοίου που σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε συλλέξει, ερχόταν από την Θεσσαλονίκη. Εντοπίζει καπνό στο βάθος του ορίζοντα και κατευθύνεται προς τα εκεί. Βρισκόμενο σε απόσταση 2.000 μέτρων από τον εχθρικό στόχο, αντιλαμβάνεται ότι ο στόχος εκπέμπει σήμα αναγνώρισης. Κατανοώντας ο Λάσκος ότι επρόκειτο περί εχθρικού πολεμικού πλοίου, έδωσε αμέσως διαταγή ταχείας κατάδυσης και προετοιμασίας επίθεσης. Ήταν γερμανική ανθυποβρυχιακή κορβέτα που φθάνοντας πάνω από τον ΚΑΤΣΩΝΗ, πριν αυτός εκδηλώσει επίθεση, εξαπέλυσε τρεις δέσμες βομβών βάθους, με μικρά χρονικά διαστήματα ρίψης αναμεταξύ τους που εξερράγησαν πλησίον του Υ/Β προκαλώντας σοβαρές βλάβες, ανωμαλίες και διαρροές. Η αντίδραση του Λάσκου ήταν να διατάξει ανάδυση. Με το άνοιγμα της καθόδου του πυργίσκου βγήκαν στην γέφυρα, ο Κυβερνήτης, ο Ανθχος Τρουπάκης, ο Σμρος Λαμπρινούδης, και η ομοχειρία του πυροβόλου. Το πυροβόλο του ΚΑΤΣΩΝΗ άρχισε να βάλλει εναντίον του γερμανικού ανθυποβρυχιακού το οποίο ανταποδίδει τα πυρά με όλα τα βαριά και ελαφρά πολυβόλα που έφερε. Ο κυβερνήτης έπεσε νεκρός κατά την ανταλλαγή πυρών, μαζί με την ομοχειρία του πυροβόλου, μαχόμενος σαν απλός ναύτης. Η Γερμανική κορβέτα εμβολίζει τον ΚΑΤΣΩΝΗ. Το Υ/Β μετά τον εμβολισμό έλαβε μεγάλο θετικό εκκρεμές και βυθίστηκε. Απωλέσθησαν 32 μέλη του πληρώματος ενώ 17 αιχμαλωτίσθηκαν. Τρείς διασωθήκαν, ο Ύπαρχος του Υ/Β Υπχος Ηλίας Τσουκαλάς και ο Υποκελευστής Α΄ Αναστάσιος Τσίγκρος στη Σκιάθο, και ο Υποκελευστής Α΄ Αντώνης Αντωνίου στις ακτές Πηλίου, οι οποίοι στην συνέχεια διέφυγαν στην Αλεξάνδρεια και συνέχισαν τον αγώνα.

Έτσι απωλέσθησαν τα τέσσερα υποβρύχιά μας και οι τέσσερεις Ελληνικές σημαίες που κυματίζουν στο μνημείο αντιστοιχούν σε αυτά.

Δεν είναι όμως δυνατόν να μην μνημονεύσουμε και δύο απώλειες ακόμα: του Υποπλοίαρχου Νικόλαου Μέρλιν, Υπάρχου του υποβρυχίου ΓΛΑΥΚΟΣ που απωλέσθη ως επιβαίνων του Βρετανικού Υ/Β Perseus για απόκτηση εμπειρίας ώστε να αναλάβει καθήκοντα Κυβερνήτου, όταν αυτό προσέκρουσε σε νάρκη νότια της Κεφαλλονιάς, στις 6 Δεκεμβρίου του 1941 καθώς και του Υποπλοιάρχου Νικόλαου Ρουσσέν, Κυβερνήτου του Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ Υ-2, που φονεύθηκε κατά την επιχείρηση ανακατάληψης των πλοίων από τους στασιαστές στην Αλεξάνδρεια στις 22 Απριλίου 1944.

Η αξιοθαύμαστη και ηρωική δράση όλων των Υ/Β μας, που κατά την διάρκεια του Πολέμου εξετέλεσαν 66 επιθετικές περιπολίες, 17 ειδικές αποστολές αποβίβασης ομάδων κομμάντο και βύθισαν 3 εχθρικά Πολεμικά πλοία, 11 εμπορικά, και 21 ιστιοφόρα, αναγνωρίσθηκε από όλους τους συμμάχους και ιδιαίτερα από το Βρετανικό Ναυαρχείο, το οποίο εκφράστηκε με κολακευτικά σχόλια και αναφορές για την επαγγελματικότητα των πληρωμάτων και την αποτελεσματικότητα τους στις αναληφθείσες αποστολές.

Οι απωλεσθέντες των Υ/Β μας, όπως και τόσοι άλλοι αγωνιστές του Πολέμου ήταν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι που αγαπούσαν την Πατρίδα, την ιστορία της, τα ήθη και τα έθιμα της φυλής. Είχαν οράματα και ιδανικά, γι’ αυτά πολέμησαν και γι’ αυτά θυσιάστηκαν κάνοντας αξεπέραστες πράξεις.

Όμως, μαζί με αυτούς τους ηρωικούς νεκρούς, θυμόμαστε και τιμούμε και αυτούς που έφυγαν από την ζωή τον καιρό της ειρήνης. Τιμούμε τον Μίλτωνα Ιατρίδη τον Κυβερνήτη του θρυλικού Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ με τις γνωστές επιτυχίες στην Αδριατική, τον διασωθέντα Ύπαρχο του Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ Ηλ. Τσουκαλά του οποίου η βελτιωμένη μέθοδος βολής τορπιλών υιοθετήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό, όλους τους Κυβερνήτες και τα πληρώματα των Υ/Β που επέστρεψαν νικηφόρα στην πατρίδα μετά το τέλος του Πολέμου. Όλους αυτούς που με την δράση τους έγραψαν χρυσές σελίδες στην ιστορία του Ναυτικού μας και της χώρας μας.

Επίσης θυμόμαστε και τιμούμε

αυτούς που υπηρέτησαν στα νεότερα Υ/Β,

όλους αυτούς που συνυπηρετήσαμε,

αυτούς που μας δίδαξαν ή τους διδάξαμε,

όλους αυτούς που ζήσαμε μαζί, μοιραστήκαμε προβλήματα, χαρές, λύπες, δεθήκαμε με δεσμούς φιλίας, συγγενέψαμε.

Αυτούς που έγιναν μέντορες για πολλούς από εμάς,

αυτούς που απετέλεσαν παράδειγμα προς μίμηση για όλους εμάς.

Όλοι αυτοί όπως και εμείς, θα ανήκουν για πάντα στην οικογένεια των Υποβρύχιων και των Υποβρυχίων.

Αυτοί όλοι θα παραμείνουν για πάντα στη μνήμη μας γιατί είναι ένα κομμάτι της ζωής μας.

Αιωνία τους η μνήμη”.

Ακολούθησε παράθεση μικρής δεξίωσης στο πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Π.Φαλήρου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων επιθυμεί να εκφράσει τις ευχαριστίες του στον συνάδελφο Παντελή Συνέλη για την προσφορά του catering και τον Νικόλαο Ταβουλάρη (γιό του Βασιλόνικου) για την επιμέλεια και προσφορά του δίσκου μνημοσύνου.

Πρόσφατα Άρθρα

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Cancel reply

Απόψεις

Αρθρογράφοι

Εξοπλισμοί

Βίντεο